கண்ணோடு கலந்திருந்தால் கண்ணீரோடு விட்டிருப்பேன்

என் உயிரோடு நீங்கள் கலந்திருந்தால் உங்களை பிரிவது எப்படி.

விட்டு விட்டு துடிக்கும் என் இதயத்தில்

விடாமல் துடிக்கும் உங்கள் நினைவுகள்.

அந்தி வானில் அந்தில் பறவையாய்

சுற்றித் திறந்த நான் உன்னைக் கண்ட பின்

விளக்கில் விழுந்த விட்டில் பூச்சியாய் சூடு கண்டது என் மனம்.

சலனங்கள் இல்லாத என் மனம்

உன் மௌனத்தால் அலை கடல் போல்

ஆர்ப்பரிக்கிறது.

தூங்கு என்று சொல்லுகிறது என் விழிகள்

தூங்க மறுக்கிறது உன் நினைவுகள்.

என் விடியல்

என்றும்

உனக்கானது...

நீ உதறிவிட்ட

என் நினைவுகள்

அனாதைகளாய்

என் முன்னே...

காதலாகி கசிந்துருகி

இருந்த நாட்கள்

கனவாய் ஆகிப்போனது எனக்கு..

அன்பும் காதலும் கரைந்ததால்

கண்ணீரில் கரைகின்றன நாட்கள்....

மறக்க நினைக்கிறேன்.

உன்னை அல்ல..

உன்னிடம் பேசாமல்

தவறவிட்ட அந்த

நிமிடங்களை.

உன்னை மறக்க நினைக்கும்

பொழுதெல்லாம்

என்னை மட்டுமே மறக்கின்றேன்..

உதிர்ந்த கொண்டிருக்கிறது காலங்கள்.

உளமாற நேசித்தவளான உன்னை

உதாசின படுத்தின என்னை

எள்ளி நகையாடுகிறது என் தனிமை...

வாழ்க்கையின் பிடிப்பை

படிப்பிதவள் நீ

மறுக்கிறேன்

கண்ணீர் விட மறுக்கிறேன்

கண்களில் இருக்கும் நீ

கண்ணீராய் கரைந்து விட கூடாது என்பதற்காக.

கடைசி பயணம்

கல்லறைத் தோட்டத்தில்

கானல் பறவைப் போல்

காத்து கிடைக்கிறேன்

எனது கடைசி நாளை எண்ணி.

கானல் நீர்

புல் மீது பனித்துளிப் போல்

பூவின் மீது தேன்துளிப் போல்

நான் உன் மீது கொண்ட காதல்

கானல் நீர் போல்

என்னவனோ உன் மௌனத்தால்.

ஹைக்கூ

பூவில் கூட விதவை!

வெள்ளை ரோஜா

தாலாட்டு மாறி போனதே

என் கண்ணில் தூக்கம் போனதே

பெண்பூவே வந்தாடு

என் தோளில் கண்மூடு

என் சொந்தம் நீ

பெண் மானே செந்தேனே யாரென்று பார்க்கிறாய்

உன் சோகம் எந்நாளும் ஏனென்று கேட்கிறாய்

என் வாழ்வே உன்னோடு

என் தோளில் கண் மூடு

சுகமாயிரு

கண்ணீரில் சந்தோஷம் நானிங்கு பார்க்கிறேன்

தாயாக இல்லாமல் தாலாட்டு பாடினேன்

உன் அன்னை நான் தானே

என் பிள்ளை நீ தானே

இது போதுமே

கண்களாக நீங்கள்

கண்ணீராக நான் !!

தெரியாமல் கூட

அழுது விட வேண்டாம்.

நான் உங்களை பிரிந்து விடுவேன்.

நினைவுகள்

பாதைகள் வேறு ஆனாலும் பயணங்கள் ஒன்று.

அது போல நம் மனங்கள் வேறு ஆனாலும்

அதில் நம் நினைவுகள் ஒன்று.